JameMAX is Max !!

เรียบเรียง (และเพิ่มความ Y ) โดยtakano

Chapter 1 คำทำนายของไพ่ทาโร่!?

.ณ โรงเรียนมัธยมต้น มาโฮระ

นี่!! มันหมายความว่าไงค่ะ คุณลิงถึกบ้าพลัง!!

เธอนะแหละ! หมายความว่าไง ยัยหัวหน้าห้องบ้าเด็ก!!

เจ้าของเสียงโวกเวกโวยวายไม่ใช่ใครทีไหน คากุระซากะ อาซึนะ สาวน้อยจอมพลังแห่งห้อง 3 A และ ยูกิฮิโระ อายากะ หัวหน้าห้อง 3 A นั่นเอง

เฮ~!!

ชั้นเล่นข้างหัวหน้า 20 ใบ!!

งั้นชั้นเอาข้างอาซึนะ 15 ใบ!!

บรรยากาศในห้อง 3 A ยังคงดำเนินไปอย่างคึกคักเช่นทุกวัน....

ครืด....เสียงประตูที่ถูกเปิดออกพร้อมกับการเข้าสอนของคุณครูหนูน้อย เนกิ สปริงฟิลด์

เอ่อ..ทุกคนกรุณากลับเข้าที่ด้วยครับ..

อรุณสวัสดิ์ครับ ทุกคน หลังจากที่ทุกคนกลับเข้าที่เรียบร้อย เนกิ ก็เอ่ยทักทายนักเรียนทุกๆคน

อรุณสวัสดิ์ค่า~~

วันนี้เรามีนักเรียนใหม่จะย้ายมาเรียนกับพวกเรานะครับ เนกิ หันไปที่ประตูแล้วเอ่ยต่อ เชิญ คุณ เรน แนะนำตัวครับ

เอ่อ เหม่ยลี เรน คะ เปงลูกครึ่ง ญี่ปุ่น-จีน สำเนียงอาจจะ ไม่ค่อยชัดถ้อยชัดคำเท่าไร ยินดีที่รู้จักค่ะ!! เรน กล่าวแนะนำตัวเอง

เฮ~~ ยินที่ได้รู้จักค่า~~! เฮ~~ เสียงฮือฮาจากบรรดาเพื่อนๆในห้อง

ส่วนที่นั่งของคุณ เรน ก็... ข้างๆมาสเตอร์ล่ะกันนะครับเนกิก็ชี้ไปที่ที่โต๊ะที่ตั้งอยู่ท้ายห้อง ซึ่งเป็นที่นั่งข้างๆเอวาเจลีน นั้นเอง

สวัสดีจ้า ฉันชื่อ เรน นะยินดีที่ได้รู้จักค่า~ ว่าแล้ว เรน ก็เดินมาแนะนำตัวกับเอวาเจลีน ตามมารยาทด้วยสีหน้าร่าเริง แต่

. . . . . . . . . . . . . .

(ตรู้ด~ ตรู้ด~ไม่มีสัญญาณตอบรับจากเอวาที่ท่านเรียก)

บรรยากาศที่ร่าเริงเมื่อกี้จางหายไปอย่างรวดเร็ว หลงเหลืออยู่เพียงใบหน้าที่ยิ้มเก้อของเรนเท่านั้น

----------------------------------------------------------------

หลังเลิกเรียน ณ ห้อง 3 A ที่เก่า

เซ็ตจัง วันนี้เซ็ตจังว่างไหมจ้ะ? สาวน้อยผมสีช็อคโกแลต โคโนกะ เอ่ยถามเพื่อนสาว (?) ของเธอ

วันนี้ ดิฉันว่างค่ะ ว่าแต่คุณหนูมีอะไรเหรอค่ะ? (อะไรว่างหรือ? เซ็ตจัง ที่นั่งในหัวใจ ? ผวัะ!! โอ้ย!!)

ก็เค้าบอกกันว่า ที่หลังโรงเรียนนะ มีหมอดูย้ายมาใหม่ แล้วก็ดูดวงแม่นมากๆเลยด้วย โคโนกะมองมาที่เซ็ตซึนะแล้วพูดต่อ ฉันก็เลยอยากชวนเซ็ตจังไปเป็นเพื่อนน่ะ

อะ..ค่ะ แหะๆ ดูเหมือนว่าพอพูดถึงเรื่องโหรศาสตร์นี่ คุณหนูโคโนกะของเธอจะดูกระตือรืนร้นเป็นพิเศษเลยน่ะ (เออ..คุณหนูอยู่ชมรมอะไร? ไม่สนใจก็แปลกแล้ว)

และในตอนนี้เราได้ ประธาน กริยา และ (ผู้รับ) กรรมเป็นที่เรียบร้อยแล้ว........

----------------------------------------------------------------

ถึงแล้วล่ะ ที่นี่ไง! ^O^ โคโนกะพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นสุดๆ พร้อมกับโบกไม้โบกมือชี้ไปที่กระท่อมโทรมๆหลังหนึ่ง

ค่ะ อ่ะ..นี่.มันอะไรกัน พลังอะไร? จากกระท่อมหลังนั่นหรือ!?.. ดูเหมือนว่าเซ็ตซึนะ จะรับรู้ได้ถึงพลังบางอย่างที่แผ่กระจายรอบๆกระท่อมหลังนั้น

เอ๋? เป็นอะไรไปหรือเซ็ตจัง

ปะ.เปล่าค่ะ คุณหนู

อืม งั้นเรารีบไปดูดวงกันดีกว่านะ องค์หญิงโคโนกะเอ่ยขึ้นพร้อมกับจูง (ลาก?) องครักษ์สาวคู่ใจเข้าไปในกระท่อม

อ่ะ แฮ่ม! ทันทีที่สองสาวเข้ามาในกระท่อมก็เด็กชายคนหนึ่งผมสีน้ำตาลสวมผ้าคลุมสีดำสนิท อายุอานามราวๆสิบสองปี ท่าทางไม่ค่อยน่าไว้ใจเดินมาเอ่ยแนะนำตัวกับพวกเธอ กระผมชื่อ เจมส์ นะครับ ท่าทางท่านหญิงทั้งสองคงจะเข้ามาดูดวงใช่มั้ยครับ? (แหม มาหาหมอดู จะให้มาทำฟันมั้ง?)

เอ่อ.ใช่ค่ะ สองสาวพยักหน้าตอบรับ

อืม..งั้นก็เริ่มกันเลยนะครับ วิธีดูดวงก็ง่ายๆ แค่พวกคุณทั้งสองถอดเสื้อผ้าออกมาวางที่โต๊ะข้างๆผมเท่านั้นล่ะครับ. เด็กชายลึกลับผู้ชื่อ เจมส์ เอ่ยขึ้นด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม (หื่น?)

ย้ากกกกกกกกกกกกกกกกก~~~~~~~~!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

โครม!!!!!!!!!!! หลังจากสิ้นเสียงนั้น ร่างของเจมส์ ผู้ลึกลับก็กระเด็นไปติดผนังและสลบไปในทันที ด้วยฝีมือ (เท้า) ของนักเรียนใหม่แห่งห้อง 3 A เหม่ยลี เรน นั้นเอง...

นี่! อย่ามาลามปามกับลูกค้านะ ไอ้เจมส์!!!!!!!!! หญิงสาวผู้มาใหม่ตะโกนขึ้นพร้อมกับชี้หน้าเจมส์ที่สลบไป แล้วค่อยหันไปเอ่ยขอโทษกับลูกค้าของเธอ ขอโทษนะค่ะ คุณลูกค้า พอดีเพื่อนหนูมังทะลึ่งอ่ะค่า.. เอ๊ะ! คุณโคโนกะ กับคุณเซ็ตซึนะ พวกคุณสองคนก็มาดูดวงหรือค่ะ!?

หงึกๆ ทั้งสองพยักหน้าอีกครั้ง = =

ผลัก!!!!!!!!!!!! เรนจับ (ซาก) เจมส์โยนออกจากกระท่อมแล้วเอ่ยต่อ

ว่าแต่คุณ เรน เป็นหมอดูหรือค่ะ? เซ็ตซึนะถาม

ใช่ค่ะ แต่ว่าคุณสองคนแปลกดีนะค่ะ... เรนพูดพลางหันมามองหน้าเซ็ตซึนะกับโคโนกะ

แปลกยังไงหรือค่ะ? เซ็ตซึนะกล่าวถาม

ก็ปกติคนที่มาดูดวงที่นี่ ส่วนใหญ่ก็มีแต่พวกคู่รักทั้งนั้นเลยนี่น่า~~

หะ..หา!! คะ.คู่รักหรือ!? เซ็ตซึนะที่ได้ฟังก็หน้าแดงขึ้นมาซะดื้อๆ ทั้งที่คุณหนูของเธอยังมีสีหน้ายิ้มแย้มตามปกติ

อ๋อ นี่ก็คงคู่รักเหมือนกันสินะ งั้นก็ดีสิ เรนที่จับอาการหน้าแดงของเซ็ตซึนะได้ก็ยิ้มกริ่มในทันที ไอ้เรื่อง Y ๆ นี่ล่ะของโปรดฉันเลยค่า >.<

งั้น ฉันจาทำนายด้วยไพ่ทาโร่ ให้ล่ะกันเพราะฉัน ชำนาญการทำนายด้วยไพ่ทาโร่ที่สุดแหละ ทันทีพูดจบ เรนก็หยิบกล่องๆหนึ่งขึ้นมา ต่อด้วยหยิบไพ่ทาโร่ออกมาสลับสับไปมา ตามด้วยหยิบขึ้นมาใส่มือ 12 ใบ แล้วก็วางไพ่ทั้งหมดลงไปบนโต๊ะ

โอม~~เพี้ยง!งั้นคุณโคโนกะเลือกไพ่ก่อนเน้อ 3 ใบ ด้วยมือซ้าย เรนบอกกับโคโนกะ

จ้ำจี้มะเขือเปาะแปะ... โคโนกะทำท่าเลือกด้วยสีหน้ามั่นใจ (เอ่อ..จ้ำจี้เอาเนี่ยนะ?) แล้วหยิบไพ่สามใบยื่นให้เรน

โอ้~ ใบนี้บอกว่า คู่รักของคุณอยู่ใกล้ๆตัวคุณ หมอดูสาวพูดพลางยิ้มกริ่มด้วยท่าทีกวนๆให้เซ็ตซึนะ

อยู่ใกล้ตัวงั้นหรือ? เซ็ตจังพอจะรู้ไหมจ้ะ

เอ่อ..ดิฉันก็ไม่ทราบค่ะ อยู่ใกล้ตัวคุณหนูงั้นเหรอ? น่าจะเป็นคุณครูเนกิแหะ..

เอ้า~~ ใบต่อไป เรนหยิบไพ่ใบต่อไปขึ้นมา อืม~~ ใบนี้หมายถึงคู่รักของคุณเป็นคนที่สามารถพึ่งพาได้และปกป้องคุณเสมอๆ พูดจบเรนก็ส่งสีหน้ายิ้มกริ่มให้เซ็ตซึนะอีกครั้ง

หะ..หา~ เซ็ตซึนะทำหน้าเอ๋อ นี่ มันฉันหรือเปล่านี่!?

เอ๋? อยู่ใกล้ตัว พึ่งพาได้ แล้วก็ปกป้องฉันเสมอๆเหรอ? คุณหนูโคโนกะทำท่าคิด ฟังไปฟังมาคล้ายกับเซ็ตจังเลย หรือว่าคู่รักของฉันคือ เซ็ตจัง งั้นหรือ!? (เพิ่งรู้ตัวหรือ? คุณหนู >.< )

แล้วก็ ไพ่ใบนี้ เรน จ้องหน้าเซ็ตจังอีกครั้งแล้วไปมองไพ่ในมือของเธอ ทันใดนั้นสีหน้าของเธอเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เอ่อ.. ใบนี้ Shift change มัน..หมายถึง...เธอ กับคู่รัก จะพบภัยตาลปัตรที่ไม่เคยมีใครพบเจอ เรนพูดออกมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

! ! ! ! ! ! ! ! ! ทันทีที่ฟังคำทำนายของไพ่ใบที่สาม สีหน้าของเซ็ตซึนะแสดงชัดว่าเริ่มกังวล ในขณะที่คุณหนูโคโนกะถึงจะพูดไม่ออก..

เอ่อ.ไฟไหม้ ไฟไหม้!!! พวกเธอรีบกลับไปซะ ไฟไหม้ค่า!! เรนที่เห็นท่าทางใจคอไม่ดีของทั้งสองคนก็รีบเปลี่ยนเรื่องไล่พวกโคโนกะและเซ็ตซึนะออกไปทันที

ผลัก~~~!!!!!! เรน รีบผลักเพื่อนสาวทั้งสองออกไปจากกระท่อม (หรือถีบ?)

มันเกิดอะไรขึ้นเหรอ เซ็ตจัง? โคโนกะมองหน้าองครักษ์ของตนด้วยความมึนงง

เอ่อ..ดิฉันก็ไม่ทราบเหมือนกันค่ะ (รู้สึกว่าเรื่องนี้เซ็ตจัง จะไม่ทราบลูกเดียวเลยน่ะ = =)

----------------------------------------------------------------

หลังจากที่ประสบเหตุการณ์อันน่ามึนงงไปแล้ว เซ็ตซึนะที่ยังรู้สึกกังวลกับคำทำนายก็รับอาสามาส่งคุณหนูสุดที่รักถึงหน้าห้องพักของโคโนกะ...

คุณหนูค่ะ งั้นดิฉันขอตัวกลับต่อนะค่ะ เซ็ตซึนะเอ่ยขึ้นเมื่อถึงหน้าห้องพักของโคโนกะแล้ว

เดี๋ยวสิ! เซ็ตจัง.. คือว่า..คืนนี้อาซึนะกับเนกิคุงบอกว่า จะไปนอนค้างที่บ้านของเอวาจังน่ะ โคโนกะหยุดนิ่งสักพัก คืนนี้..เซ็ตจังมานอนค้างเป็นเพื่อนฉันกอ่นได้ไหม?

( 0[]o ) !!

ม่ะ..ไม่ค่อยดีมั้งค่ะ.. คะ..คุณหนู 0////////0 เซ็ตซึนะเอ่ยด้วยใบหน้าที่แดงกล่ำไปทั้งหน้า ทำไมเราต้องหน้าแดงด้วยเนี่ย เซ็ตซึนะ. แค่คุณหนูชวนเรานอนค้างด้วยเอง...

ไม่เห็นเป็นไรเลย คืนนี้เซ็ตจังก็ไม่มีธุระอะไร ไม่ใช่หรือ? คุณหนูโคโนกะส่งสายตาขอร้องแกมบังคับแก่องครักษ์สาว ดูท่าทางคุณหนูเองก็คงรู้สึกกังวลกับคำทำนายของไพ่ใบที่สามเช่นกัน..

อะ..เอ่อ..ก็ได้ ค่ะ..คุณหนูเซ็ตซึนะตอบไปด้วยความเกรงใจ

เย้! ขอบใจนะ เซ็ตจาง~~ง ว่าแล้วโคโนกะก็กระโดดกอดองครักษ์ของตน อันเป็นเหตุทำให้เซ็ตซึนะยิ่งหน้าแดงกล่ำกว่าเดิมเข้าไปอีก

แต่ว่าดิฉันต้องกลับไปเอาเสื้อผ้าก่อนนะค่ะ เซ็ตซึนะที่ผละตัวออกจากคุณหนูแล้วทำท่าจะเดินกลับไปเอาเสื้อผ้าห้องพักของเธอ

บู่~~ ไม่เห็นต้องไปเลย เซ็ตจังใส่เสื้อผ้าชั้นแทนไปก่อนก็ได้หนิโคโนกะยังคงรั้งองค์รักษ์สาวไว้

เอ่อ..แต่ว่า.

ไม่มีแต่นะ เซ็ตจัง!! โคโนกะที่เห็นเซ็ตจังของเธอทำท่าจะแย้งจึงออกคำสั่งแก่องครักษ์

อ่ะ..ค่ะ.. เซ็ตซึนะที่เจอองค์หญิงโคโนกะขึ้นเสียงเข้าให้ ทำเอาเธอถึงจะเสียงอ่อยไม่กล้าโต้แย้งต่อเลยทีเดียว

----------------------------------------------------------------

ครึ่งชั่วโมงต่อมา...

ในห้องพักของโคโนกะ หลังจากที่สองสาวเพิ่งอาบน้ำเสร็จ...

เซ็ตจังใส่ชุดแบบนี้แล้วก็น่ารักไปอีกแบบน้า คุณหนูโคโนกะยืนยิ้มมององครักษ์สาวมาดปล่อยผมในสวมชุดนอนสีชมพูอ่อนๆของเธอ

0////////0 เอ่อ..ดิฉันว่าไม่เหมาะเท่าไหร่มั้งค่ะ เซ็ตซึนะที่ได้ฟังก็ก้มหน้าด้วยความเขินพลางเหลิบตามองคุณหนูของเธอที่ตอนนี้สวมชุดนอนสีฟ้าอ่อนๆลายเดียวกับชุดที่เธอสวมอยู่ ไม่ว่าจะใส่ชุดไหน คุณหนูก็ยังคงงดงามดั่งเคยเลยแหะ...

หาว~~~ เที่ยงคืนแล้วหรือนี่? โคโนกะขยี้ตาแล้วหันไปดูนาฬิกาบนโต๊ะทำงานของเธอ เข้านอนกันเถอะ เซ็ตจัง

ค่ะ เซ็ตซึนะที่ทำท่าทีจะขึ้นไปนอนที่เตียงชั้นบน

อ่า เซ็ตจังจะไปไหนน่ะ?

เอ่อ.ก็ขึ้นไปนอนไงค่ะ เซ็ตซึนะหันมามองหน้าโคโนกะ

เอ๋? ก็นอนเตียงเดียวกับฉันก็ได้นี่! โคโนกะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงออกไปทางสั่งนิดๆ เพราะเธอรู้ว่าท่าเธอไม่ขึ้นเสียง เซ็ตจังก็คงไม่ยอมแน่ๆ...

ก็ได้ค่ะ.... เซ็ตซึนะที่ได้ฟังก็พยักหน้าตอบรับด้วยใบหน้าที่แดงขึ้น นะ..นี่เราต้องนอนเตียงเดียวกับคุณหนูงั้นเหรอ!?...(หึๆ แอบดีใจล่ะสิ เซ็ตจัง >.<)

----------------------------------------------------------------

.

.

.

.

.

.

แสงแดดอ่อนๆที่สาดส่องเข้ามากระทบร่างของสาวน้อยสองคนที่นอนโอบกอดกันอยู่บนเตียง...

..อื้ม..เช้าแล้วหรือนี่? สาวน้อยโคโนกะค่อยๆขยับร่างยันตัวขึ้นนั่ง ...หลังจากนั่งงัวเงียได้สักพักหนึ่ง เธอก็เหลือบไปเห็นร่างๆหนึ่งที่ตอนนี้ตัวเธอนั้นนั่งคล่อมอยู่

.อะ.เอ๋?

แว้ก!!!!!!!!!!!~~~~~

งืมๆ ..... มีอะไรเหรอ? เซ็ตจาง ร่างสาวน้อยผมดำขลับที่นอนอยู่ค่อยๆลืมตาขึ้น พลางหันไปมองหน้าเจ้าของเสียงร้องที่ดังขึ้น

คะ...คุณหนู...ทะ..ทำไม!?เซ็ตซึนะชี้ที่ร่างของบุคคลที่เรียกเธอว่า เซ็ตจัง ด้วยความตะลึงและใบหน้าที่ซีดเผือก!อะ..อะไรกัน!! นั่นมันตัวเรานี่ งั้นตัวเราตอนนี้ล่ะ!? เซ็ตซึนะรีบหันไปมองหน้าตัวเองในกระจก มะ..ไม่จริงน่า

..เอ๋? นั่นมันตัวฉัน!? โคโนกะที่อ้าปากค้าง เมื่อเห็นเซ็ตจังของเธอในคราบของโคโนกะหรือตัวเธอนั่นเอง!? งั้นตอนนี้ฉันก็อยู่ในร่างของเซ็ตจังงั้นหรือเนี่ย!?

To Be Continue

ออกแบบและวางโครงเรื่อง โดย jamemax

เรียบเรียง (และเพิ่มความ Y ) โดยtakano

Chapter 2 อันตรายที่ตามมา!?

Comment : ตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไปอาจเกิดความสับสนในการอ่าน เนื่องเหตุการณ์การสลับตัวกันของสองสาว ดังนั้นโคโนกะในร่างของเซ็ตซึนะ ข้าพเจ้าจะใช้ สีน้ำตาล เพื่อบ่งบอกว่าเป็นโคโนกะ และเซ็ตซึนะในร่างโคโนกะข้าพเจ้าจะใช้ สีน้ำเงิน แต่ถ้าเป็นสีดำปกติ คือ ชื่อตัวละครสื่อถึงร่างของเจ้าของชื่อ โดยไม่มีการสลับร่าง

(หลายๆคนอาจจะสงสัยว่าทำไมถึงต้องเปลี่ยนสีให้มันปวดตาเล่น สาเหตุก็เพราะ... ในบางทีข้าพเจ้าจะเขียนชื่อตัวละครนั้นๆโดยไม่มีบอกตามหลังว่าสลับร่างอยู่หรือเป็นตัวจริงกันแน่ ดังนั้นต้องขออภัยด้วยว่า อาจทำให้เกิดความสับสนในการอ่าน แต่ถ้าอ่านจนชินล่ะก็ข้าพเจ้าคาดว่า มันน่าจะทำให้อ่านได้เข้าใจได้ง่ายขึ้น แล้วก็ทนปวดตาสักนิดนะขอรับ >.<)

ณ ห้องเรียนที่แปลกประหลาดที่สุดในโรงเรียนมาโฮระ นั่นคือ ห้อง 3 A เช่นเดิม...

ดีจ้า อาซึนะ~~!!~ สาวน้อยนักดาบ เซ็ตซึนะ เอ่ยทักทายเพื่อนสาวด้วยท่าทีร่าเริง ...แต่แท้ที่จริงแล้ว เธอคือ โคโนกะในร่างเซ็ตซึนะ นั่นเอง

ดีค่ะ เอ่อ คุณเซ็ตซึนะเป็นอะไรไปหรือเปล่าค่ะ? -*- สาวน้อยตาสองสี อาซึนะ ได้แต่มึนงงกับพฤติกรรมแปลกๆของเพื่อนสาวที่ร้อยวันพันปีไม่เคยเรียกเธอแบบนี้ และยังจะใบหน้าร่าเริงเกินปกตินี่อีก

เห? ดิฉันแปลกไปหรือค่ะ โคโนกะที่พยายามจะดัดนิสัยการพูดให้คล้ายเซ็ตซึนะที่สุด แต่ยังไม่ทันไรคุณหนูโคโนกะก็ทำดาบยูนางิที่ตอนนี้เธอสะพายมันแทนเซ็ตซึนะหลุดมือลงไปกองกับพื้นซะงั้น หวา~~!!!

เหอๆ แต่ฉันว่าแปลกไปนะ อาซึนะหันไปถามเพื่อนสาวอีกคนที่ยืนข้างๆ เซ็ตซึนะ นี่! โคโนกะ เธอว่าไหม?

ดิฉัน เอ้ย! ฉันว่าก็ไม่แปลกอะไรนี่ โคโนกะเอ่ยด้วยสีหน้าฝืนยิ้มนิดๆ

อ่ะ..อ้าว โคโนกะนี่เธอก็เป็นไปด้วยอีกคนเหรอ? อาซึนะมองหน้าทั้งสองอย่างมึนงง นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย!? จู่ๆเพื่อนสาวทั้งสองของเธอก็เกิดอาการนิสัยสลับกันซะงั้น... นี่.. พวกเธอสองคนสลับร่างกันหรือเปล่านี่? (โอ้ว~~ว อาซึนะเดาแม่นนี่!!>0<)

ปะ..เปล่า..นี่ ทั้งสองคนถึงกะสะดุ้งโหยง เมื่อได้ยินคำพูดของเพื่อนสาวอาซึนะ

----------------------------------------------------------------

ย้อนกลับมาในตอนเช้าที่ห้องผอ. หลังที่พวกเธอทั้งสองสลับร่างกัน...

ท่านผอ.ค่ะ!!!!/ท่านตา!!!!! เซ็ตซึนะและโคโนกะในชุดนักเรียนที่รีบเปลี่ยนใส่มา โดยที่ยังไม่ได้อาบน้ำ ผลักประตูเข้ามาในห้อง

หืม.. มีอะไรงั้นเหรอ? โคโนกะ เซ็ตซึนะคุง ชายชราผู้ถูกเรียกว่าท่านผอ.หรือ โคโนเอะ โคโนเอมอน เอามือลูบเคราเล็กน้อยก่อนที่จะเอ่ยถามธุระที่บุคคลทั้งสองมาหาตน

.

.

.

.

.

เซ็ตซึนะในร่างโคโนกะเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้ท่านผอ.ทราบ...

สลับร่างกันงั้นหรือ!? ชายชราทวนเรื่องที่องครักษ์ของหลานสาวตนเล่ามาอีกครั้ง

ค่ะ ทั้งสองพยักหน้าตอบ

.......... ท่านผอ.ลูบเคราทำท่าคิดอีกครั้งก่อนจะกล่าวต่อไปว่า การที่พวกเธอทั้งสองสลับร่าง น่าจะมีผลจากการพลังเวทย์ของต้นไม้โลก...

เห~! แต่ว่าพลังของต้นไม้โลก ถ้าไม่ใช่ในช่วงงานเทศกาลของโรงเรียนก็จะไม่มีผลไม่ใช่หรือค่ะ? โคโนกะ ผู้เป็นหลานสาวถามขึ้น

อืม... ตามหลักจริงๆ มันก็ควรจะเป็นเช่นนั้น แต่... ดูเหมือนจะมีใครบางคนดึงพลังของต้นไม้โลกออกมา เพื่อใช้กลั่นแกล้งพวกเธอ

กลั่นแกล้ง!?

เอ่อ งั้นพอจะมีวิธีแก้ไหมค่ะ? ท่านผอ. เซ็ตซึนะถามถึงวิธีแก้ไขเรื่องที่กำลังเกิดขึ้นกับพวกเธอ พลังของต้นไม้โลกหรือ? งั้นแสดงว่าพลังแปลกๆที่เรารู้สึกถึงก็คงเป็นพลังของต้นไม้โลกสินะ

ในประวัติอันยาวนานของโรงเรียนมาโฮระเองก็มีเพียงคนเดียวที่สามารถใช้พลังของต้นไม้โลกได้ และตอนนี้เค้าคนนั้นก็ตายไปแล้วซะด้วย... ท่านผอ.สารยายถึงประวัติของโรงเรียนก่อนที่เริ่มจะพูดเข้าเรื่อง วิธีการแก้ไขพลังของต้นไม้เวทย์ขึ้นอยู่กับเงื่อนไขของผู้ใช้เวทย์ที่กำหนด.... มันก็เหมือนกับในวันงานเทศกาลนั่นแหละ ถ้ามีใครขอให้จูบ ก็ต้องจูบให้สำเร็จซะก่อน จึงจะหลุดพ้นจากพลังเวทย์

งั้นก็แสดงว่าต้องหาตัวคนที่ใช้เวทย์มนต์ของต้นไม้โลกให้เจอก็ใช่มั้ยค่ะ!?

ก็ประมาณนั้นนะแหละ เซ็ตซึนะคุง โฮะ โฮะ

แล้วระหว่างที่ยังหาตัวคนที่ใช้เวทย์ไม่เจอล่ะค่ะ?คุณหนูโคโนกะที่ยืนฟังอยู่นานถามผู้เป็นตาของตน

ระหว่างนั้น พวกเธอสองคนก็ต้องห้ามบอกเรื่องนี้ให้รู้เด็ดขาด...

ห้ามบอก? ทำไมเหรอค่ะ? โคโนกะกล่าวถามอีกครั้งหนึ่ง

ก็อย่างที่รู้ๆกันอยู่นะแหละ โรงเรียนของเรามีทั้งคุณครูและนักเรียนที่เป็นจอมเวทย์แฝงตัวอยู่มากมาย ถ้าเรื่องพลังของต้นไม้ที่มีความเกี่ยวข้องกับเวทย์มนต์เผยแพร่ออกไป จะเกิดอะไรขึ้น พวกเธอก็คงรู้ใช่มั้ย?

. . . . . . . . . . . . . .

----------------------------------------------------------------

กรี๊ง!!!!!!!!!!!!! ตัดกลับมาที่ห้อง 3 A ตามเดิม หลังจากที่เสียงกริ่งเข้าเรียนดังขึ้น...

ทั้งหมดตรง เตรียม เคารพ มิยาซากิ โนโดกะนำกล่าวสวัสดี

อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณครู~~~!!!!!

อรุณสวัสดิ์ครับ ทุกๆคน คุณครูเนกิเอ่ยทักทายนักเรียนในห้องตามปกติ แต่ทันทีที่กวาดสายตามองนักเรียนในห้อง เค้าก็พบจุดผิดปกติจุดหนึ่ง เอ่อ... คุณโคโนกะสลับที่กับคุณเซ็ตซึนะหรือครับ?

หะ..หา? โคโนกะรีบหันมองที่นั่งของตน ซึ่งอยู่ข้างๆกับมาโดกะ ตายล่ะหว่า!! ตอนนี้เราอยู่ในร่างคุณหนูนี่!? ทันที่นึกได้เซ็ตซึนะในร่างโคโนกะก็รีบลุกขึ้นเดินจ้ำอ้าวไปหาที่นั่งของคุณหนูโคโนกะโดยเร็ว ซึ่งดูท่าทีแล้วโคโนกะในร่างเซ็ตซึนะเองก็คงจะนึกได้ เธอรีบเดินกลับไปนั่งแทนที่องครักษ์ของเธอเช่นกัน...

ฮา~~~!!!!!! ดูเหมือนว่าการนั่งสลับที่ของพวกเธอทั้งสองจะเรียกเสียงฮาจากบรรดาเพื่อนในห้องได้เป็นอย่างดี

แหะๆ งั้นก็มาเริ่มเรียนกันเลยนะครับ ทุกคนช่วยเปิดหนังสือไปหน้า 91 ครับ เนกิพูดพร้อมๆกับถือหนังสือของตัวเองขึ้นมาแล้วพูดต่อด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม คุณโคโนกะช่วยแปลเรื่อง The Best Buy ให้ทุกคนฟังทีนะครับ

อ่ะ...ดะ..ฉันเหรอค่ะ!? โคโนกะทวนประโยคอีกครั้งอย่างไม่แน่ใจ

ครับ เมื่อได้ฟังคำตอบที่แน่ชัดของคุณครูเนกิ เซ็ตซึนะในร่างโคโนกะก็จำใจลุกขึ้นมาแปลบทความนั้น

เอ่อ..........ฉะ ฉันชอบการหาซื้อของ ฉันชอบไป.....เอ่อ...ไป โคโนกะเพ่งดูหนังสือของตนอีกรอบ ด้วยสีหน้าที่บ่งบอกชัดว่า อ่านไม่ออกค่า!!

เซ็ตจัง เซ็ตจัง โคโนกะตัวจริงที่พยายามจะส่งสัญญาณบอกใบ้กับองครักษ์ของตน..... แต่ดูเหมือนว่า ที่นั่งของเธอทั้งสองจะห่างกันจนเกินไป ทำให้ไม่สามารถสื่อสารกันได้

เอ๋? คุณโคโนกะแปลไม่ได้หรือครับ? เนกิถามขึ้น เมื่อเห็นท่าทีการอ่านที่ตะกุกตะกักของโคโนกะ

คะ...ค่ะ เซ็ตซึนะในร่างโคโนกะตอบด้วยเสียงอันเบา ก็เพราะเธอไม่รู้ว่าจะหาวิธีอ่านยังไงต่อนี่สิ ตัวเธอเองก็อ่านต่อไม่ได้อยู่แล้ว ครั้นจะให้คนข้างๆช่วยบอกก็ดันเป็นอาซึนะที่ยิ่งกว่าเธอซะอีก แล้วไหนจะคุณหนูโคโนกะตัวจริงที่ไปนั่งห่างจากเธอตั้งไม่รู้อีกแถวนี่อีก (ซวยไปนะ เซ็ตจังเอ๋ย >.<)

เห~~!! คุณโคโนกะอ่านไม่ได้เหรอค่ะ?เฮ้ย!!ไม่จริงน่า!! คนอย่างคุณโคโนกะเนี่ยน่ะ ทันทีที่โคโนกะบอกไปว่า อ่านไม่ออก เท่านั้นก็มีเสียงฮือฮาจากบรรดาประชากรในห้องเป็นอย่างมาก

แปลกมากหรือค่ะ? ที่ดิฉันแปลไม่ได้เนี่ย T_T เซ็ตซึนะในร่างโคโนกะคิดในใจ ก็แหงล่ะ... เดิมทีผลการเรียนของเธอก็ไม่มีดีอะไรอยู่แล้ว เกือบๆจะเท่ากับพวกติ๊งต๊องเรนเจอร์ด้วยซ้ำ

งั้นคุณโคโนกะนั่งลงได้ครับ คุณโนโดกะช่วยแปลต่อทีครับ เนกิที่เห็นโคโนกะเอาแต่ก้มหน้างุดจึงรีบเปลี่ยนให้คนอื่นอ่านต่อทันที

อ่ะ..ค่ะ ว่าแล้วสาวน้อยโนโดกะผู้ถูกเรียกชื่อลุกขึ้นมาแปลบทความ นั้นต่อ

----------------------------------------------------------------

ในช่วงพักเที่ยง ขณะที่กลุ่มสามสาวชมรมสำรวจห้องสมุด และสามสาว อาซึนะ เซ็ตซึนะ โคโนกะกำลังเดินไปรับประทานอาหารกลางวันด้วยกัน...

จะว่าไปวันนี้แปลกมากๆเลยเนอะ พารุเปิดฉากพูดขึ้น

อื้ม ก็วันนี้คุณเซ็ตซึนะดูร่าเริง (ติ๊งต๊อง?) ขึ้นยังไงก็ไม่รู้ล่ะ โนโดกะเอ่ยต่อ

นั่นสินะค่ะ ดูแล้วยังกะสลับกันกับคุณโคโนกะที่ดูเงียบขรึมขึ้นเลยนะค่ะ เจ้าของเสียงโมโนโทนประจำตัว อายาเซะ ยูเอะกล่าวเสริม

อ่า..ค่ะ โคโนกะที่ได้ฟังยิ้มแหยๆเล็กน้อย

เอ่อ เซ็ตซึนะมีงานเข้ามาน่ะ หญิงสาวผิวสีแทน ทัตซึมิยะ มานะ เดินเข้ามากระซิบบอกเพื่อนร่วมงานของตน

ซึ่งนี่ก็นับความซวยอย่างหนึ่งของคุณหนูโคโนกะที่ท่านผอ.โคโนเอมอนยังไม่ได้บอกเรื่องการสลับร่างของเธอทั้งสองนี้ให้มานะทราบ...

หะ หา~~ งานหรือจ้ะ? คุณหนูในร่างเซ็ตซึนะผู้ซึ่งถือดาบยูนางิแทนในตอนนี้ที่ได้ฟังก็ทำหน้าเอ๋อตอบรับในทันที

ไม่ต้องหาเลย เซ็ตซึนะ นี่เป็นงานด่วนน่ะ ว่าแล้วมานะที่อยู่ในโหมดงานก็ไม่ฟังเสียงของอีกฝ่าย รีบลากตัวเซ็ตซึนะไปที่ศาลเจ้าทัตซึมิยะอย่างรวดเร็ว

. . . . . . . . . . .

จากข้อมูลที่ได้มาจากเอวาเจลีน...

สิ่งแปลกปลอมที่เข้ามาเป็นสัตว์อสูรระดับ 4 มีรูปร่างคล้ายจิ้งจอกสีขาว มีขนาดใหญ่ราวๆ 1 เมตร และก็มีรายงานว่ามันซ่อนตัวอยู่บริเวณป่าหวงห้าม ทางทิศตะวันตก ทันที่ที่มาถึงศาลเจ้าทัตซึมิยะ มานะก็บอกความละเอียดเกี่ยวกับงานของเธอให้เซ็ตซึนะฟัง

อ่า จ้ะ เซ็ตซึนะทีได้ฟังก็พยักหน้าหงึกๆตอบทั้งๆที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย เอ๋? จิ้กจกยักษ์สีขาว? ซ่อนตัวอยู่ในห้องน้ำชั้นสองหรือจ้ะ? (โห! คุณหนูฟังไปคนละเรื่องเลยนะนี่ >_<)

งั้นเซ็ตซึนะ เธอไปต้อนมันมาที่ป่าไผ่น่ะ ส่วนฉันจะไปดักรออยู่ที่นั่นเอง หลังจากที่สั่งงานเซ็ตซึนะเสร็จ มานะก็คว้าปืนไรเฟิลเรมินตันคู่ใจแล้ววิ่งออกไปจากศาลเจ้า

เอ่อ เดี๋ยวสิ จะให้ฉันไปต้อนจิ้งจกยักษ์มาจากห้องน้ำหรือจ้ะ?

โครม!!!!!!!!!!!!!!! ยังไม่ทันจะไปตามล่าจิ้งจกที่ไหน คุณหนูโคโนกะที่วิ่งตามมือปืนสาวออกมาก็สะดุดบันไดศาลเจ้าจนหน้าคว่ำไปซะแล้ว

อู้ย~~ย เจ็บจังเลย คุณหนูโนกะบ่นสบถกับตัวเอง (เอ่อ.. คุณหนูจะไปรอดไหมเนี่ย? = =)

----------------------------------------------------------------

ในเวลาเดียวกัน ทางด้านของโคโนกะที่ไปรับประทานอาหาร...

แล้วคุณนะ เอ้ย! แล้วซะ. เซ็ตจังหายไปไหนแล้วล่ะ!? เซ็ตซึนะในร่างของโคโนกะที่ตอนนี้ถือถาดข้าวอยู่ถามทุกคนเมื่อเห็นว่า คุณหนูโคโนกะของเธอหายตัวไป

คุณเซ็ตซึนะเหรอ? จริงสิ ไม่อยู่ตั้งแต่เมื้อกี้แล้วนี่น่า

เอ๋? ฉันเห็นคุณทัตซึมิยะมาเรียกไปนะ พารุผู้เห็นเหตุการณ์เล่าขึ้น

ทัตซึมิยะ? เมื่อได้ฟังคำพูดของพารุ เซ็ตซึนะในร่างโคโนกะก็รีบวางจานข้าวลงแล้วสาวเท้าวิ่งออกไปจากโรงอาหารในทันที

เดี๋ยวสิ! โคโนกะเธอจะไปไหนของเธอน่ะ!!! สาวตาสองสีที่พยายามตะโกนเรียกเพื่อนสาวผมสีช็อคโกแลตที่กำลังวิ่งออกไป

ดิฉันขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะค่ะ!!! โคโนกะตะโกนตอบก่อนที่จะวิ่งหายไปท่ามกลางบรรยากาศความมึนงงของบรรดาเพื่อนๆ...

----------------------------------------------------------------

กลับมาทางด้านของคุณหนูโคโนกะที่ตอนนี้กำลังเดินหลงทางตามหาห้องน้ำชั้นสองอยู่ในป่า...

เอ๋? นี่หางกระรอกงั้นหรือ? เซ็ตซึนะมองไปที่พวงหางสีขาวที่โผล่ออกมาจากพุ่มไม้สูง พลางยื่นมือจะไปสัมผัสหางนั่น

ซวบ!!! เสียงพุ่มไม้สูงที่สั่นไหวพร้อมๆกับการปรากฏตัวของผู้เป็นเจ้าของพวงขาวสีขาว

กรร...,ใช่แล้ว! มันคือ จิ้งจอกสีขาว ที่มานะบอกมานั่นเอง!!

อ่า

กรี๊ด~~~!!!!!!!!!!!

เสียงคุณหนูนี่! คุณหนูโคโนกะค่ะ!!! เซ็ตซึนะในร่างของโคโนกะที่วิ่งตามมาได้ยินเสียงของโคโนกะก็รีบวิ่งไปหาต้นเสียงที่ดังขึ้น

แฮ่ก... แฮ่ก... ขณะที่กำลังวิ่งไปช่วยคุณหนูโคโนกะนั้น เซ็ตซึนะเองก็เริ่มรู้สึกถึงความเหนื่อยล้าอย่างผิดปกติของร่างกาย ทำไมกัน? วิ่งระยะทางแค่นี้ เราเองไม่น่าจะเหนื่อยนี้น่า หรือว่าเป็นเพราะเราอยู่ในร่างของคุณหนูงั้นหรือ!?

กรร...แฮ่!!!!!!! คุณหนูโคโนกะที่ตอนนี้ถูกปีศาจจิ้งจอกไล่ต้อนจนมุมซะแล้ว เมื่อเห็นดังนั้น... มันก็กระโดดเข้าจู่โจมคุณหนูโคโนกะทันที!!!

ใครก็ได้ช่วยฉันทีค่า!!!!!!!!! โคโนกะก้มหน้าหลับตาปี๋แล้วตะโกนขึ้นพร้อมๆกับยกมือขึ้นป้องกันตัว

ฉัวะ!!!!!!!!!!!!!!

เอ๋ง!!!!! เอ๋ง!!!!!!!!

อ่ะ...เอ๋? ผู้ตกเป็นเหยื่อของเจ้าจิ้งจอกค่อยๆลืมตาขึ้นมองบุคคลที่มาช่วยตน

คุณหนูค่ะ!!!... !? องครักษ์สาวผู้เพิ่งมาถึงที่เกิดเหตุหยุดชะงักเสียงเรียกของเธอ เมื่อเห็นผู้อื่นที่มาช่วยคุณหนูแทนตน...

To Be Continue

โปรดติดตามตอนต่อไป กับ บลอคของคุณ takano

Comment ตอนนี้ส่วนใหญ่เป็นบทของอาซึนะขอรับ ต้องขออภัยด้วย แต่�